ıssız ada'mmış!

birçok kişi ağlamış..neden? bence onlar hayatlarının bir yerinde , 'ada' ya da 'alper' olmuşlar..
ıssız ada'm dan bana kalanlar...
yoo hayır herkes gibi gözyaşı değil daha çok kızma , üzülmeyle karışık öfke..ben istemedim zaten onlar birbirlerine kavuşsun..olmazdı..

neyimi en çok sevdim?..öyle bir cümle vardı ki tam yerinde...
''karda donmak üzeresin ; uyumak tatlı geliyor ama sen öldüğünün farkında bile değilsin...''
acaba insanın başına geldiğinde bu cümleyi kurabilir mi gerçekten..daha iyi anlatılamaz hissedilen sanırım...
hııı birde en sevdiğim sahne...kızın bir yandan dolmaları yiyip bütün gevezeliğiyle birşeyler anlatmaya çalışırken, 10sn önce öptüğü kıza ' ben ayrılmak istiyorum' diyen çocuk...önce sakinlikle durumu karşılama hatta meyve suyundan bir yudum alma sonra kalanını da bitirme...ağlama...sorgulama...sonra çıldırma ve çekip gitme..ama hayır geri dönme , içeriye bakar gibi yapılıp atılan o tokat... anlamazdın anlamazdın kadere inanmazdın...

playlistime eklenmiş daha önce hiç duymadığım ve dinlemediğim 4 şarkı ... 'tutsana ellerimi' , 'yalnızım ben' , 'anlamazdın' , 'bana yalan söylediler'...dinliyorum artık..hatta şimdi..

bana kalan bunlar..hayatımın filmi diyemem ama kalmış işte bana da birşeyler...

ve o zaman benden de bir 'son söz' ; çevrede bu kadar çok ''alper'' varken,''ada'' olmak nerdeyse kaçınılmazdır...